Samuel Curtis Johnson: Kurucumuz

Diğer pek çok başlangıç hikayesi gibi, SC Johnson’ın kurucusu Samuel Curtis Johnson’ın hikayesi de aile şirketimizin kuruluşundan önce atlatılan badirelerle dolu. 1833 yılında doğan Samuel, hayatının ilk elli yılını orta batı ABD’de, demir yollarından perakende satışa dek çeşitli işlerde çalışarak geçirdi. Fakat şans eseri bu girişimlerinin hiçbiri gerçek başarıyı getirmedi. Yeni bir demir yolu projesinin suya düşmesiyle işini ve birikimlerini kaybetti. Bir kitap ve kırtasiye dükkanına yaptığı sonraki yatırımı da başarısızlıkla sonuçlandı.

Ancak Samuel yeni başlangıcını, ailesiyle 1882 yılında taşındığı Racine, Wisconsin’de buldu. 50 yaşına yaklaşırken bildiğiniz çalışanlardan farklıydı. Ama cesaretle Racine Hardware Manufacturing Company’ye bir parke döşeme satış elemanı olarak katıldı. Dört yıl sonra döşeme işini satın aldı. Gerisi SC Johnson’ın tarihi.

Sadece dört çalışanla işe başlayan Samuel durmak bilmeden çalıştı. Hem bir satıcı ve muhasebeci hem de işin yöneticisi olarak görev yapmaktaydı. Haftada beş gün, şehir dışındaki yüklenicilere lüks evler, kiliseler, oteller ve kamu binaları için zemin ürünleri satmak için dolaşıp durmaktaydı.

Cumartesi günleri, siparişleri düzenlemek ve idari görevlerini yerine getirmek için Racine’e dönmekteydi. Zemin ürünleri şirketi, ilk yılının ardından 268,27 $’lık bir net kar yarattı. Colorado’dan New England’a, güneyden Mississippi’ye dek çeşitli yerlerden gelen satışlarla işler büyümeye devam etti.

Satışlar katlandıkça, Johnson zeminlerini satın alan müşterilerden, yeni zeminlerinin bakımını nasıl yapacaklarına dair gelen mektuplar da artmaya başladı. Standart sabun ve su ile temizlik, zeminin narin finisajını mahvetmekte, su küçük parke blokları arasında toplanmaktaydı.

Böylece Samuel, herhangi iyi bir girişimcinin yapacağı şeyi yaptı: Müşterilerinin ihtiyaçlarını en iyi nasıl karşılayacağı konusuna eğildi. Şirket efsanesine göre, banyo küvetinde çeşitli miktarlarda zemin cilası harmanlayarak, zeminleri koruyacak ve onlara kalıcı bir parlaklık kazandıracak mükemmel karışımın üzerinde çalışmalar yaptı.

Çok geçmeden her Johnson parke zeminin yanında bir kutu Johnson’s Hazır Macun Cila sunulmaya başlandı. Johnson zeminlerine sahip olmayan insanlar bile muhteşem ürününden satın almak üzere kendisiyle iletişime geçmekteydi. Parke zemin trendi yerini akçaağaç ve meşe zeminlere bıraktıkça, zemin cilası satışları daha da arttı.

Şirketin dağıtım ağı, orta batı bölgesinin tamamına yayıldı. Samuel, The Saturday Evening Post’ta verdiği reklamlar ile ulusal bir düzeyde reklama başladığında işler hızla büyüdü. 1898 yılına gelindiğinde Johnson zemin cilası, finisaj ve ahşap dolgu ürünlerinin satışları, zemin satışlarını aşmaktaydı.

Samuel diğerlerinin kaçırdığı bir fırsatı görmüştü: zeminleri harika bir şekilde koruyacak cila ürünleri. Artık 60’lı yaşlarında olmasına rağmen ısrarı ve kararlılığı ilk kez sonuç vermişti. Samuel’in kendine ve ürünlerine olan güveni, başarılı ve büyüyen bir iş ile sonuçlanmıştı.

İş yerinin idaresi konusunda artık oğlu Herbert’tan yardım almakta olan Samuel, işlerin gelişmesine ve büyümesine yardım etmeye devam etmekte. Fakat aynı zamanda topluma olan bağlılığını da korudu ve geliştirdi.

Her yıl, gelirinin %10’unu sivil gelişme çalışmalarına bağışladı. Zamanının çoğunda gençlere yönelik programlarda gönüllü olarak çalıştı. Yerel YMCA’nın başkanıydı ve hem YMCA hem de YWCA’ya pek çok büyük katkıda bulundu. Ayrıca Mississippi’deki Piney Woods School’un yapımına maddi yardımda bulundu ve özel ihtiyaçlara sahip çocuklar için bakım sunan “Sunshine Society”nin eyalet başkanlığını yaptı.

Samuel, toplumuna yardım eli uzatarak, beş nesildir kültürümüzde yer alan bir bağış mirası yaratmış oldu. Johnson Ailesi’nin hayırseverlik işlerinde son derece aktif olmasının yanı sıra, şirketimiz vergi öncesi kârının %5’ini yıllık olarak yardım kurumlarına bağışlamaktadır ve bu gelenek 80 yıldır devam etmektedir.

1919 yılında, 86 yaşındayken vefat ettiğinde yerel gazetede yayımlanan bir anma yazısı, onun en önemli katkısını övgüyle anıyordu: “Bu saygıdeğer ihtiyarın yardımseverliğini anlatabilmek zor; kendisi son derece basit bir hayat yaşamasına rağmen verdiği hediyelerde son derece cömertti. Özel ilgi alanı gençler ve onların kendi kendilerine yardımcı olmalarını sağlamaktı. Kimse ihtiyaç içindekilere ve zorluk yaşamakta olan insanlara yaptığı yardımları tam anlamıyla bilemeyecek.”

Samuel hayatın büyük bir kısmında zorluklar içinde yaşamış olsa da başarıya ulaştığında, kendisini değil, topluma bir şeyler verebilmeyi düşündü. Bu bizim bugün de takip etmeye çalıştığımız bir ilke. Onun ölümsüz mirası sayesinde hepimizin daha iyi bir yerde olduğu kesin.